„Ruch muzykalny” jako ucieleśnienie afektu i metoda wychowania człowieka. Taniec i psychoanaliza na początku XX wieku w Rosji

Anastasia Nabokina

Abstrakt


DOI 10.24917/20837275.11.2.3

Celem artykułu jest przedstawienie i analiza stosowanej w rosyjskim studiu tańca „Heptachor” metody „ruchu muzykalnego” jako praktyki artystyczno-wychowawczej. Analiza źródeł nowego tańca rosyjskiego, jak i samej metody wskazuje na łączenie praktyk artystycznych, wychowawczych i psychoterapeutycznych. Badanie wskazuje na prawdopodobny wpływ teorii psychoanalitycznych na poszukiwania choreografów rosyjskich na początku XX wieku.


“Musical movement” as the embodiment of affect and method of education. Dance and psychoanalysis at the beginning of the twentieth century in Russia
The aim of the article is to present and analyse the ”musical movement” method used in the ”Heptachor” studio as an artistic and educational practice. The analysis of the sources of the new Russian dance, as well as the method itself, indicates the combination of artistic, educational and psychotherapeutic practices. The study suggests that psychoanalytic theories had some influence on the search for new trends by Russian choreographers at the beginning of the 20th century.


Słowa kluczowe


nowy taniec rosyjski; Heptachor; ruch muzykalny; symbolizm; afekt; psychoanaliza; new Russian dance; musical movement; symbolism; affect; psychoanalysis

Bibliografia


Ajłamazjan Aida. 2013. „O miechanizmach muzykalnogo pierieżywanijach: opyt muzykalnogo dwiżenija”. Woprosy psichologii nr 5. 35–43.

Ajłamazjan Aida, Taszkiejewa Jekatierina 2016. „Muzykalnoje dwiżenije kak psichotiechnika chudożestwiennogo piereżywanija i mietod sozdanija muzykalno-płasticzeskogo spiektakla”. Muzykalnoje iskussktwo i obrazowanije na protiażenii żyzni nr 4(16). 68–82.

Biełyj Аdriej 1994. Simwolizm kak miroponimanije. Moskwa.

Braginskaja Nina 2004. Sławianskoje wozrożdienije anticznosti. W Russkaja tieorija. 1920–1930 gody. Matieriały 10-ch Łotmanowskich cztienij. Moskwa, diekabr 2002 goda. S.N. Pienkin (red.). Moskwa. 49–80.

Chazanowa N. 2000. „Muzyka w ponimanii myslitielej epochi Rieniessansa”. Otkrytyj tiekst. http://opentextnn.ru/music/interpretation/?id=577 [dostęp: 15.05.2019].

Duncan Isadora. 1982. Moje życie. K. Bunsch (przeł.). Kraków.

Etkind Alexander 2016. Eros niewozmożnogo. Istorija psichoanaliza w Rossii. Moskwa.

Freud Sigmund. 1997a. Psychopatologia życia codziennego. Marzenia senne. L. Jekels, H. Ivánka (przeł.). Warszawa.

Freud Sigmund. 1997b. Poza zasadą przyjemności. J. Prokopiuk (przeł.). Warszawa.

Gulin Wojciech. 1997. „Theodora Liюppsa psychologiczna koncepcja empatii”. Forum Psychologiczne t. II nr 1. 25–37.

Iwanow Wiaczesław 1994. Rodnoje i wsielenskoje. Moskwa.

Kandinsky Wasilij. 1991. Eseje o sztuce i artystach. E. Sagan (przeł.). Kraków.

Kokoszka Andrzej. 2015. Psychoanalityczne ABC. Podstawy psychoanalitycznego myślenia. Kraków.

Moczulski Konstantin. 1999. „Pisma k W.M. Żyrmunskomu”. NLO 35. http://magazines. russ.ru/nlo/1999/35/pism.html [dostęp: 15.05.2019].

Owczarienko Wiktor. 2000. Rossijskije psichoanalitiki. Moskwa.

Rudniewa Stiefanida, Pasynkowa Alla 1982. „Opyt raboty po razwitiju etieticzeskoj aktiwnosti mietodom muzykal’nogo dwiżenija”. Psichołogiczeskij żurnał nr 3. 84–92.

Rudniewa Stiefanida, Fisz Emma. 2000. Muzykalnoje dwiżenieje. Sankt-Pietierburg.

Rudniewa Stiefanida 2007. Wospominanija sczastliwogo czełowieka: Stiefanida Dmitrijewna Rudniewa i studija muzykal’nogo dwiżenija „Gieptachor” w dokumientach Central’nogo moskowskogo archiwa-muzieja licznych sobranij. A.A. Kac (red.). Moskwa.

Saks Oliver 2017. Muzykofilija. A. Anwajera (przeł.). Moskwa.

Sirotkina Irina 2009a. Klassiki i psichiatry. Psichiatrija w rossijskoj kulturie konca XIX – naczała XX wieka. Moskwa.

Sirotkina Irina 2009b. „Iz istorii odnoj psichołogiczeskoj katiegorii: muzykalnyje affiekty, czuwstwa, emocii”. Mietodołogija i istorija psichołogii. t. 4 nr 2. 146–159.

Sirotkina Irina 2012. Swobodnoje dwiżenije i płasticzeskij taniec w Rossii. Moskwa.

Sirotkina Irina 2014. Szestoje czuwstwo awangarda: taniec, dwiżenije, kiniestiezija w żyzni poetow i chudożnikow. Sankt-Pietierburg.

Smith David Livingstone 1999. Freud’s Philosophy of the Unconscious. Boston.

Trifonowa Tatiana „Wospominanija. Studija «Tierpsichora»” http://terpsihorastudio.ru/comments.htm [dostęp: 15.05.2019].

Wigman Mary 2013. Język tańca. J. Majewska (przeł.). W Świadomość ruchu. Teksty o tańcu współczesnym. J. Majewska (red.). Kraków. 93–101.

Wygotskij Lew 1984. Uczenije ob emocijach. Istoriko-psichologiczeskoje issledowanije [1931–1933]. W Wygotskij L., Sobr. socz.: w 6 t. T. 6. Moskwa. 91–318.


Pełny tekst: PDF

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Licencja Creative Commons ISSN 2083-7275, e-ISSN 2391-4432, DOI 10.24917/20837275
Studia de Cultura by Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International Public License.